FRÖBEL çocuğu bir „bütün“ olarak algılar

Çocuk eğitimini gerek sosyal ve emosyonel yeteneklerin geliştirilmesi gerekse motor beceriler ile dil becerileri ve bilişsel becerilerin oluşturulmasına yönelik bir süreç olarak anlamaktayız. Çocukların eğitim süreçleri karmaşık ve bütünsel süreçler olup, bunlarda duyu organları, beden, dil, duygular, düşünme ve anımsama yer almaktadır.

Bu eğitim süreçleri çocuklarda özellikle de oyunla gerçekleşmektedir. Çocuklar oynarken bu sadece oyun olmayıp, daha çok kendilerini denemeye, kendi sınırlarını öğrenmeye, diğer çocuklar ve erişkinlerle irtibat kurmaya yönelik fırsatlardır. Oynamak çocuklar için temel bir faaliyet ve erken çocuklukta en önemli öğrenme şeklidir. Çocukların sağlıklı bir gelişim için oynamaya ihtiyaçları vardır. Çocuklar oyun oynarken sayısız yetenek geliştirirler ve korumalı bir çerçeve içinde önemli deneyimler edinirler.

FRÖBEL, bu nedenle çocuğun bağımsız, bilinçli ve sorumluluk sahibi birey olma sürecinde bütün olarak ele alınması gerektiğinin çok önemli olduğu kanaatindedir.

Kurum olarak FRÖBEL’in ve tüm çalışanların günlük çalışma sırasındaki profilini güçlendirmek amacıyla, çerçeve konseptiyle tüm FRÖBEL kurumları için genel olarak geçerli olan bir pedagojik çerçeve tanımlanmıştır. FRÖBEL’in çerçeve konseptinde erken çocukluk öğretimi, eğitimi ve bakımı alanında önemli konular açıklanmaktadır. Bunlar tüm FRÖBEL kurumlarında günlük pedagoji şekillendirmesinin esasını oluşturmaktadır. Burada çerçeve konseptinin bir ağırlık noktasını FRÖBEL içindeki çalışmada, ilişki, bireyselleşme ve katılımdan oluşan üç ilke ile ifade edilen kendini kavrayış oluşturmaktadır.

Oynamak; oyun çocuk gelişiminin en yüksek basamağıdır… Oyun, bu basamakta insanın en saf düşünsel ürünüdür… Bu yaştaki oyunlar tüm gelecek yaşamın kalp yapraklarıdır…
Friedrich Fröbel, Die Menschenerziehung, S.69-70, Keilhau 1826